‘പെട്ടി’
ആ ഒരൊറ്റ വാക്ക് ഋഷികേശിന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തി. സാബിൻ മാത്യുവിന്റെ അബോധമനസ്സിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന ആ വാക്ക് വെറുമൊരു തോന്നലല്ലെന്ന് അയാൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. അതൊരു താക്കോലാണ്. ഇരുപത്തിനാല് വർഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു രഹസ്യത്തിന്റെ താക്കോൽ.
“പ്രകാശ്, നമ്മൾ ആ പെട്ടി കണ്ടെത്തണം,” ഋഷികേശ് തന്റെ ഓഫീസിലിരുന്ന് പറഞ്ഞു.
“അത് എവിടെയായിരിക്കാം? സാബിന്റെ കോട്ടേജിൽ നമ്മൾ എല്ലാം അരിച്ചുപെറുക്കിയതാണ്. അവിടെയൊന്നുമില്ല. ഒരുപക്ഷേ, മറ്റുള്ളവരിൽ ആരെങ്കിലുമായിരിക്കാം അത് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. ആനന്ദ്, അല്ലെങ്കിൽ ശ്രീധർ.”
ഋഷികേശിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പ്രകാശ് വീണ്ടും കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് യാത്രയായി. ഇത്തവണ ലക്ഷ്യം ആനന്ദ് മേനോന്റെ വീടായിരുന്നു. ദുരന്തത്തിന്റെ ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് പതിയെ കരകയറാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ലക്ഷ്മിയോട് വീണ്ടും പഴയ കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് പ്രകാശിന് ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും, കേസിന്റെ ഗൗരവം അയാൾ അവരെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കി.
“ചേച്ചീ, ആനന്ദ് സാറിന്റെ പഴയ സാധനങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് കോളേജ് കാലഘട്ടത്തിലെ എന്തെങ്കിലും സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഒരു പഴയ പെട്ടിയോ മറ്റോ?”
ലക്ഷ്മി ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവരുടെ മുഖം വിടർന്നു.
“ഉണ്ട് സാർ. ഏട്ടന്റെ പഴയ ഒരു ഇരുമ്പുപെട്ടിയുണ്ട്. കോളേജിൽ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നപ്പോൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതാണ്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ നാളുകളിൽ ഞാൻ അതെടുത്ത് കളയാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഏട്ടൻ സമ്മതിച്ചില്ല. എന്തോ അമൂല്യമായ നിധി പോലെയാണ് അതെപ്പോഴും പറമ്പിലെ പഴയ സ്റ്റോർ റൂമിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്.”
പ്രകാശിന്റെ ഹൃദയം പെരുമ്പറ കൊട്ടി. അവർ സ്റ്റോർ റൂം തുറന്ന്, പൊടിപിടിച്ചുകിടന്ന ആ വലിയ ഇരുമ്പുപെട്ടി പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ പഴകിയ ഒരു പൂട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പോലീസ് സംഘം ആ പൂട്ടുപൊളിച്ച് പെട്ടി തുറന്നു.
മുകളിൽ നിറയെ പഴയ പുസ്തകങ്ങളും കോളേജ് മാഗസിനുകളും ‘ഗ്രീൻ എർത്ത് ഫോറ’ത്തിന്റെ നോട്ടീസുകളുമായിരുന്നു. പ്രകാശ് നിരാശയോടെ അവയെല്ലാം ഓരോന്നായി പുറത്തേക്കിട്ടു.
എന്നാൽ പെട്ടിയുടെ അടിത്തട്ട് പരിശോധിച്ച ഒരു പോലീസുകാരൻ പറഞ്ഞു, “സാർ, ഇതിനൊരു കള്ള അറയുണ്ട്.”
അവർ ആ പെട്ടിയുടെ അടിയിലെ തട്ട് ബലമായി ഇളക്കിമാറ്റി. അതിനുള്ളിലെ കാഴ്ച അവരെ ഞെട്ടിച്ചു. ഭദ്രമായി പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ പൊതിഞ്ഞുവെച്ച ഒരു പഴയ ഡയറിയും കുറെയധികം ഡോക്യുമെന്റുകളുടെ ഫോട്ടോസ്റ്റാറ്റ് കോപ്പികളും. ആ ഡയറി ആനന്ദ് മേനോന്റേതായിരുന്നു.
ഋഷികേശിന്റെ ഓഫീസിലിരുന്ന് അവരത് വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആനന്ദിന്റെ കൈയക്ഷരത്തിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നത് വെറുമൊരു കോളേജ് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഓർമ്മകളായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു വലിയ ഗൂഢാലോചനയുടെ ഞെട്ടിക്കുന്ന കഥയായിരുന്നു.
ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ പ്രകാരം, ‘ഗ്രീൻ എർത്ത് ഫോറം’ തേയിലത്തോട്ടത്തിലെ കീടനാശിനി പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവർ അപ്രതീക്ഷിതമായി മറ്റൊരു സത്യം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. ആ എസ്റ്റേറ്റ് വെറുമൊരു തേയിലത്തോട്ടം ആയിരുന്നില്ല. അതിന്റെ മറവിൽ വിശ്വനാഥന്റെ അച്ഛൻ കരുണാകര മേനോന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര സംഘം നടത്തിയിരുന്നത് കോടികൾ വിലമതിക്കുന്ന ‘ഹെമറ്റൈറ്റ്’ എന്ന അപൂർവ്വയിനം ധാതുവിന്റെ ഖനനവും കടത്തുമായിരുന്നു.
എസ്തർ എന്ന പെൺകുട്ടി ഈ രഹസ്യം യാദൃശ്ചികമായി അറിയുകയും, വിശ്വനാഥൻ അത് ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ നടന്ന പിടിവലിയിൽ അവൾ കൊ. ല്ല. പ്പെടുകയുമായിരുന്നു.
അവളുടെ മരണം കണ്ട നാല് സുഹൃത്തുക്കളും – ആനന്ദ്, ശ്രീധർ, സാബിൻ, ഒപ്പം അവരുടെ സഹായിയും എസ്തറിന്റെ സഹോദരനുമായ ഡേവിഡും – ഭയന്നുപോയി.
എന്നാൽ പോലീസിൽ അറിയിക്കുന്നതിന് പകരം അവർ ആ ധാതുക്കടത്തിന്റെ തെളിവുകൾ ശേഖരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ ശേഖരിച്ച രേഖകളായിരുന്നു ആ പെട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്നത്. കരുണാകരമേനോന്റെ സ്വാധീനം ഭയന്ന് അവർ ആ തെളിവുകൾ പുറത്തുവിട്ടില്ല. ജീവിതം കൈവിട്ടുപോകുമെന്ന ഭയത്തിൽ, ആ രഹസ്യം എന്നെന്നേക്കുമായി കുഴിച്ചുമൂടാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. ആ പെട്ടി അതിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി ആനന്ദ് സൂക്ഷിച്ചു.
എന്നാൽ ഡയറിയുടെ അവസാന താളുകളിലൊന്നിൽ, പ്രകാശിനെയും ഋഷികേശിനെയും ഒരുപോലെ ഞെട്ടിച്ച ഒരു വഴിത്തിരിവുണ്ടായിരുന്നു.
“…ഞങ്ങൾക്ക് തെറ്റുപറ്റി. ആ തെളിവുകൾ പോലീസിന് കൈമാറണമായിരുന്നു. എസ്തറിന്റെ സഹോദരൻ ഡേവിഡിനെ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഭയമാണ്. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നീതിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ദാഹമല്ല, പ്രതികാരത്തിന്റെ തീയാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്. എസ്തറിന്റെ മരണത്തിന് ഞങ്ങളും ഒരു തരത്തിൽ ഉത്തരവാദികളാണെന്ന് അവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ പെട്ടിയിലെ തെളിവുകൾ അവന് വേണ്ടത് നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കൊടുക്കാനല്ല, വിശ്വനാഥനെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്യാനാണ്. അല്ലെങ്കിൽ അവരെ സ്വന്തമായി ഇല്ലാതാക്കാൻ. അവന്റെ ലക്ഷ്യം ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യമല്ലാതായിരിക്കുന്നു. അവൻ ഒരു അപകടകാരിയാണ്…”
ഋഷികേശ് പ്രകാശിനെ നോക്കി. അവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരേ ചിന്തയായിരുന്നു.
ഈ കൊ, ലപാതകങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ വിശ്വനാഥൻ മാത്രമല്ല. ഇരുപത്തിനാല് വർഷമായി പ്രതികാരദാഹവുമായി നടക്കുന്ന മറ്റൊരാൾ കൂടിയുണ്ട്. എസ്തറിന്റെ സഹോദരൻ, ഡേവിഡ്.
ഒരുപക്ഷേ, വിശ്വനാഥൻ തന്റെ പഴയ കുറ്റം മറയ്ക്കാൻ ഇവരെ കൊ. ല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അതേസമയം, ഡേവിഡ് തന്റെ സഹോദരിയുടെ മരണത്തിന് കാരണമായവരെയും, അതിന് സാക്ഷികളായിട്ടും നിശബ്ദരായിരുന്നവരെയും ഒന്നൊന്നായി ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
അതോ, യഥാർത്ഥ കൊലയാളി ഡേവിഡ് മാത്രമാണോ? വിശ്വനാഥനെ ഒരു മറയാക്കി അയാൾ തന്റെ പ്രതികാരം നടപ്പിലാക്കുകയാണോ?
“പ്രകാശ്, നമ്മൾ ഇതുവരെ വേട്ടയാടിയത് ഒരു സിംഹത്തെയാണ്. പക്ഷേ, പുൽക്കാടുകൾക്കിടയിൽ അതിനേക്കാൾ അപകടകാരിയായ ഒരു പുലി ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു,”
ഷി ബോർഡിൽ പുതിയൊരു പേര് കൂടി എഴുതിച്ചേർത്തു. ‘ഡേവിഡ്’.
അന്വേഷണം ഇപ്പോൾ അതിന്റെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നിരിക്കുന്നു. അവർക്കിപ്പോൾ രണ്ട് ശത്രുക്കളുണ്ട്. ഒരാൾ അധികാരത്തിന്റെ തണലിൽ നിൽക്കുന്ന കോർപ്പറേറ്റ് ഭീമൻ. മറ്റൊരാൾ, ആർക്കും മുഖം നൽകാത്ത, പ്രതികാരത്താൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നിഴൽ.
തുടരും….